Yeniden büyük bir devlet olmak! Yeniden kıtalara hükmetmek! Yeniden İmparatorluk olmak! Elbette bu yönde atılan adımların ne kadar meşakkatli, ne kadar külfeti ve büyük bir sabır ile atıldığının farkındayız. Lakin tüm bu gerçeklere rağmen vatandaşın taleplerine, milletin gündemine dair kronikleşmiş sorunların çözümü için atmamız gereken adımlar olduğunu da kabul etmek zorundayız. Bu işin tek yolu; güçlü reformlar ile ülkeyi yeniden inşa etmek diyebiliriz.

​Türkiye, reform kavramına yabancı bir ülke değil. Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ve AK Parti’nin 2002 yılında göreve geldiği günden bu yana attığı adımlar, bu ülkenin yakın tarihindeki en büyük dönüşüm hamleleri diyebiliriz. Siyaset sahnesinde "Sessiz Devrim" olarak nitelendirilen o dönemlerden bugüne; askeri vesayetin geriletilmesinden hak ve özgürlüklerin genişletilmesine, devlet güvenlik mahkemelerinin kaldırılmasından yargı birliğinin sağlanmasına kadar yapısal nitelikte pek çok reform hayata geçirildi.

​2017 yılındaki yönetim sistemi değişikliği başta olmak üzere mevcut anayasada yapılan onlarca kısmi değişiklik, sistemi tıkayan pratik sorunları çözmeyi amaçlıyordu. Ancak bugün gelinen noktada, yama tutmayan 1982 darbe anayasasının bütünüyle geride bırakılması ihtiyacı hiç olmadığı kadar belirginleşti.

Geçmişten bugüne gelen süreçleri incelediğimizde görmekteyiz ki; Türkiye, Cumhuriyet’in ikinci yüzyılında çok kritik bir eşikte duruyor. Sokağın sesine, çarşı-pazarın nabzına ve her kesimden vatandaşın beklentilerine kulak verdiğimizde karşımıza net bir tablo çıkıyor: Toplum, köklü bir yenilenme ve geleceğe güvenle bakabileceği yapısal adımlar istiyor. Bu talebin hukuki karşılığı "Yeni Anayasa", pratik karşılığı ise adli, idari ve mali alanlarda yapılacak bütüncül bir "Reform" seferberliği.

​Vatandaşın siyaset kurumundan en büyük beklentisi, günlük hayatına dokunan kronik sorunların kalıcı olarak çözülmesi. Ancak bu sorunları çözmek için şu an çok tartışılan ve borçları faizleri ile birlikte topyekun katlayarak yine üzerine faiz ekleyerek 72 ay vadeye bölmek gibi karmaşık ve çözüme fayda vermeyen hamleler olmamalı.

Vatandaşın beklentisi her alanda “AF” ve her alanda hayata yeniden başlama fırsatının kendine verilmesi diyebiliriz. Toplum ile devlet yeniden barışmalı, bütünleşmeli ve birlik olmalı. İşte bu sebeple “Yeni Anayasa” ve “Reform Seferberliği” olmazsa olmaz bir gerçeklik…

​Sokağın Haklı Talebi: Adalet, Şeffaflık ve Mali Dinamizm

​Bugün adli ve idari sistemde “AF” merkezli yeni bir reforma ihtiyaç olduğunu tıka basa dolu ceza infaz kurumlarından, suç merkezi olan sokaklardan ve yıkılan, dağılan ailelerden okuyabiliriz. Elbette davaların uzaması, cezai yasalarda cezasızlık algısını besleyen boşluklar ve idari işleyişteki bürokratik hantallıklar toplumun adalet duygusunu zedeliyor. Lakin sürekli ceza vermek sorunun çözümüne, vatandaşın geri kazanılmasına ve suçu önlemeye ne kadar fayda üretiyor? İşte sorulması gereken asıl soru budur değerli okurlarım.

Vatandaş, adalet mekanizmasının kusursuz işlediği bir ceza adaleti reformu bekliyor. Lakin adalet mekanizmasının içerisindeki olumsuzluğa kimse kulak vermiyor. Adalet Teşkilatı'nın bile kendisine adil olmadığı bir ülkede “Yeni Anayasa” ve “Reform Seferberliği” ne kadar işe yarayabilir ki? İşe en başta Yargı Teşkilatı'nın Adalet ile buluşmasından başlanmalıdır. Özlük hakları, maaş yetersizliği, mesai hakları, makamlar arasındaki kast düzeni ve güvenlik gibi sorunların çözülmesi elzemdir.

İdari alanda ise kamu yönetiminde şeffaflık, liyakat, verimlilik ve hesap verebilirlik ilkelerinin en üst düzeyde tahkim edilmesi ortak arzu.

​Madalyonun diğer yüzünde ise hiç şüphesiz ekonomi ve mali yapı var. Enflasyonla mücadelenin kararlılıkla sürdüğü bu dönemde, vergi sisteminin daha adil, tabana yayılan ve üretimi destekleyen bir yapıya kavuşturulması artık bir lüks değil, zorunluluktur. Çok kazanandan çok, az kazanandan az vergi alınacağı, mali disiplinden taviz verilmeden istihdamın ve reel ekonominin destekleneceği yapısal reformlar, sokağın ekonomi ajandasında ilk sırada yer alıyor.

​Sivil Anayasa: Bir Lüks Değil, Zorunluluk

​Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın her fırsatta yinelediği ve son olarak "Yeni anayasa artık bir lüks değil, ihtiyaç, hatta zorunluluktur" diyerek siyasi partilere yaptığı çağrı, tam olarak milletin bu haklı beklentisine tercüman olmaktadır.

​Türkiye’nin artık darbe dönemlerinin vesayetçi ruhunu taşıyan bir metinle yürüyemeyeceği açıktır. Vatandaşın adli, idari ve mali taleplerinin kurumsal bir güvenceye kavuşması, ancak tamamen milli iradeden doğan, kapsayıcı, özgürlükçü ve sivil bir anayasa ile mümkündür. Ve en başta ifade ettiğimiz gibi her alanda güçlü bir “Genel AF” ile yeniden başlamak ve toplumu yeniden Türkiye Cumhuriyeti Devleti ekseninde ortak payda çerçevesinde bütünleştirmek mümkündür.

Son çıkışı kaçırmamalıyız…

​2026 yılı, Türkiye Yüzyılı vizyonunun pratik adımlarla tahkim edileceği bir döneme işaret ediyor. Siyaset kurumu, her türlü kısır çekişmeyi ve ön yargıyı bir kenara bırakarak milletin sesine kulak vermelidir. Vatandaşın adalet, şeffaflık ve ekonomik refah eksenli talepleri, siyasi partilerin ortak masasında hayat bulmalıdır. Toplumun her bir ferdinin "İşte benim anayasam, işte benim devletim" diyebileceği o büyük mutabakatı inşa etmek, bu meclisin millete karşı en büyük borcudur.

​Gelecek, reformların cesaretine ve sivil bir anayasanın kapsayıcılığına inanların olacaktır. İşte bu sebeple sürekli ceza kesilen, cezalar ile terbiye edilmeye çalışılan, cezalar ve katı kurallar ile hızı kesilen bir toplum ile Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin ikinci yüzyılında güçlü olmasını bekleyemeyiz. Her şeye yeniden başlamak, her şeyi sil baştan inşa etmek ve tüm kırgınlıkları affederek, yeniden yeni ve daha güçlü bir toplum inşa etmek mümkün.

Ve kim bilir belki de önümüzdeki Kurban Bayramı bunun için en büyük fırsat olabilir. Toplumun kurban edilmediği, insanların birbiri ile kucaklaştığı, 700 yıllık ön hafıza ve binlerce yıllık alt hafıza ile güçlendirilmiş öz kültür, örf ve gelenekler ile kutsanmış bir “Genel AF” çağrısı ve akabinde “Yeni Anayasa” ve “Reform Seferberliği” ile Türkiye Cumhuriyeti Devleti ikinci yüzyılını daha güçlü kolonlar ile inşa edebilir…