30 günlük Ramazan süreci ve oruç tutulmasından sonra eriştiğimiz Ramazan Bayramını çok şükür eda ettik. Şimdi işbaşı zamanı.

Bayram sürecinde biriken işlerin yanı sıra, ülkemizin dibindeki İran ile İsrail ABD savaşının ekonomiye attıkları bombalarıyla bugün daha yeni tanışacağız. Çünkü, başta akaryakıt fiyatları olmak üzere ekonomik göstergelerin hızla yükselmesi, hayra alamet değil.

Bursa’da bayram öncesinde gündeme taşınan bir konu, pek çok kişinin olaylara müdahil olup, kendi fikirlerini beyan etmesine kadar uzandı. Mesele, Nilüfer Fatih Sultan Mehmet Bulvarı kenarındaki kupon sayılabilecek, senelerdir Hastane alanı olarak bilinen, boş arazinin Hazine tarafından satışa çıkarılmasıyla gündem oldu. Muhalif milletvekillerinden tutun da belediye başkanlarına, siyasi parti temsilcilerine, sivil toplum kuruluşları yöneticilerine kadar ismi duyulmuş, duyulmamış herkes fikir beyan etti.

Şu bir gerçek ki, insanlarımız artık bilinçlendiler. Kimin ne söylediğinden çok bu söylemi neden ve niçin yaptığını incelemeye başladılar.

Şimdi gelelim, meselenin detaylarına.

Atalarımız çok güzel söylemişler, “at binenin, kılıç kuşananın olur!” Evet, kamu yönetiminde, yerel yönetimlerde iş bilmek, hizmet edebilmek çok önemlidir. Ülkemizde ise son yılların en büyük algı operasyonları sayesinde kurulduğu konuşulup iddia edilen, siyaset+medya+ rant ortaklıkları sayesinde şehirlerin, kentlerin, ilçelerin, beldelerin kupon arsa, arazi ve mal varlıkları bir takım kişilere peşkeş çekilmesi iddialarıyla konuşuluyor.

İş başına gelen insanların, kasadaki parayı tükettikten sonra, çalışanların maaşlarını bile ödeyemez hale getirdikleri kamu kurumunu, para kazanma adına mallarını satmaya, arsalarını satmaya, arazilerini satmaya, yeşil alanları imara açıp, kanun nizam bile tanımadan onları da yandaşlara satmaya başlaması iddiaları kolay kabul edilecek bir eylem değil.

Bursa halkı olarak senelerdir bunun mücadelesini veriyoruz. Hatta, kendi özelimde ifade etmem gerekirse, yazmış olduğum bazı imar vurgunu, yolsuzlukları iddiaları üzerinden, yukarıda yazdığım ve kurulduğu iddia edilen üçgen ve onların yandaşları sayesinde adli ve hukuki zeminlerde sürekli mücadele ediyorum.

Hani derler ya, delinin birisi kuyuya taş atar, 40 akıllı gelip o taşı kuyudan çıkaramaz diye.

Bizim ülkemizdeki bazı bölgelerde Bursa’daki bazı bölgelerde yaşanılan olayların özeti aynen bu şekilde çıkıyor karşımıza.

Şimdi, belediyelerin, kamu gücünün, halka ve vatandaşlara hizmet edebilmesi adına imar planları dahilinde, kanunun cevaz verdiği ölçülerde ayrılan arsaları, parselleri, hatta imar dışı alanlardaki arazileri, tarlaları yok pahasına satması, satın alan kişilerin birkaç gün içinde gerçek alıcıya o tapuları devir etmesi olaylarını sık yaşıyoruz.

Hatta, bazı imarlı arsalar, belediye eliyle satıldıktan sonra, ikinci üçüncü kez değiştirilen tapulardan sonra o parselle ilgili imar plan değişikliği yapılıp, çevre halkının da sosyal donatı ve sosyal hakları yok sayılarak yeni rant kapısı haline getirilmesi iddialarını birkaç adliye bazında ispatladığım şikayetlere de maruz kaldım.

İşin aslına baktığımızda ise karşımıza şöyle bir gerçek çıkabiliyor.

Belediyeler personel maaşı ödeyemezken, konser yapıyorlar. Yurt dışı yurt dışı geziler gırla gidiyor. Misafir ağırlama ise keyfe keder devam ediyor. Sonrasında kasada para kalmayınca, falan mahallenin filan caddesi, sokağındaki parsel anında, alıcısı hazır halde satılıveriyor. Yine personel maaş alamazken, buradan gelen paralarla festivaller düzenleniyor.

Düzen böyle kurulmuş.

Gelelim, Nilüfer FSM’deki Hastane alanı arsasıyla ilgili geçmiş yıllar ve geleceğe yönelik beklentilerimize. Şunu peşinen yazıyorum. Sürekli de söylüyorum. Bir tek santimetre yeşil alanın, kamu parselinin bile satılmasına karşıyım. Kamunun yeterli gelir kaynakları varken, böylesine değerlerin satılıp mirasyedi gibi pazarlanmasını, yok edilmesini sanırım kimse kabul etmez.

Ama, gelin birde bu arsanın satılmasını eleştirenlerin, siyasi eylemlerle protesto edenlerin geçmişte yaptıklarına, bugün yapmaya devam ettiklerine bakalım.

Örnek olarak Nilüfer ilçesini ele alalım. 2009 senesinde, beldelerin kapatılmasıyla hizmet ve görev alanları genişleyen bu ilçemizde, beldelerden kalan bütün arsa, arazi ve mallar nerede ise hepsi satılmış. Peki, bu malların elde edilen değerleri kadar o beldelere belediye hizmetleri yapılmış mı?

Buralarda ikamet edenlere sorduğumuzda kimse hizmetlerden memnun değil. Hala ulaşım, yol, toplu taşıma sorunlarını, cadde ve sokaklardaki alt yapı ve asfaltlama eksiklerini konuşuyoruz.

Şimdi, kendisinin yaptıklarını eleştirenlerle ilgili adli mercihlerini harekete geçiren bu zihniyetin de aynı kendisi gibi formül geliştirip arsa satmasına karşı yaptığı eylemleri kamuoyu olarak nasıl değerlendirmeliyiz?

Yani, tencere dibin kara, seninki benden kara gibi benzetmelere aynen uyan bir ifade ile karşı karşıyayız. Şöyle bir teklifte öneride bulunmayı düşünüyorum, 2004 senesinden bu yana Nilüfer Belediyesi’nin kaç tane arsa, arazi sattığını, buralardan elde edilen gelirlerin nerelere ve ne amaçlı harcandığını araştırmak için komisyon kuralım. Bakalım ne gibi sonuçlarla karşılaşacağız?

Son olarak, Nilüfer ilçesinde, belediyenin İmar Affı kanunu çerçevesinde Yapı Sahiplik belgesi bulunan iki ayrı parseli de Vergi Dairesini aracı gibi kullanıp, NİLBEL Şirketinin borçlarına karşılık birisine sattığı, alan kişinin de ertesi gün bir başka kişiye müteahhide tapu devri yaptığına dair yeni iddiaları da araştırmak gerekiyor.

Hani, eleştiri yapılırken hep adil olunmasına dikkatler çekiliyor ya, bende bu hatırlatmayı yapmak istedim. Olayları, adilane bir şekilde ortaya çıkarıp, değerlendirmesini ona göre yapalım.

Arsa satıp, paraları hovardaca harcamak kolay. Unutmamak gerekir ki hazıra hazine dayanmaz.