Bir kasabada aç­gözlü, mal mülk hırsıyla dünyaya adeta yapışmış bir adam yaşar.

Servetine servet kattık­ça daha çok ister.

Aslın­da hayli zengindir ama hiç doymaz.

Bu adamın büyükçe çiftliği; uşakları, yardımcıları, hizmetçileri vardır.

Bir gün en yakın komşusu vefat eder.

Daha komşusunun toprağı soğumadan onun da bütün çiftliğini arazilerini sa­tın alır.

Ama gözü yine doymaz.

Hep daha çok mülk, toprak ister. Bir gün gazeteleri okurken şöyle bir ilân görür: "100 Dolar öde, yürüyebildiğin kadar toprak senin olsun!"

Gözleri fal taşı gibi açılır adamın, "Yanlış okudum galiba?" der.

İlânı tekrar tekrar okur.

Hemen ilân sahibini bulup heyecanla sorar:

"Gazeteye yerdiğiniz ilân doğru mu?"

"Evet!" der adam.

"Yani 100 Dolar ödersem, yürüyebildiğim kadar toprak benim mi olacak?"

"Evet ama bir Şartım var.

Sabah yürümeye başlayacak ve akşam güneş batmadan burada olacaksın.

Güneş battıktan sonra gelirsen kaybedersin!"

"Tamam!" der adam.

Ertesi gün sabah erkenden gelir ve toprak sa­hibinin gösterdiği noktadan yürümeye başlar.

Daha çok toprak sahibi olmak için koşar adım yürür.

Saatlerce yürür; ırmaklar, ormanlar; verimli araziler geçer. Hepsine iştahla bakar ve

"Burası torunlarıma, burası bana, burası oğluma, burası yeğenime..." diye kafasında bölüştürür.

Uzun zaman yürür.

Ara sıra güneşe bakar, dönüş mesafesini ayarlamak için.

Güneş batmadan dönme şartı olmasa hayatının sonuna kadar yürüyecektir.

Nihayet bir noktada karar kılar. Geldiği yere kazık çakar, işaret koyar ve geri dönmeye karar verir. Fakat vakit gittikçe daralmaktadır. Güneş batmaya yüz tutmuştur.

Bizimki koşmaya başlar. Ciğerlerini patlatırcasına koşar. Kan ter içindedir; dili bir karış dışarı çıkmış, adım atacak hali kalmamıştır.

Niha­yet güneş son tepenin arkasına inmek üzereyken adam son bir gayretle yeti­şir.

Yüzüstü toprak sahibinin ayakları dibi­ne düşer.

Ağzından incecik bir kan sızmaktadır.

Toprak sahibi adamı ters çevirir, kontrol eder; ölmüştür!

Toprak sahibi gözlerini ufka diker ve yanında duran yardımcısına der ki:

"Evladım! İşte bir insana yattığı yer kadar toprak yeter!" Fazlasının peşinde koşmaya gerek yok..

Alıntı.

Aç gözlülere, gözü doymayanlara gelsin.

Bu haftada bir kıssadan hisse bırakalım buraya alan alır.

Tekrar görüşünceye dek,

Sevgiyle kalın…