Sevgili Okur,

Serimiz devam ediyor, bugün Maarif Modeli'nde programların temel yaklaşımını ele alacağız.

Bir eğitim sistemi yalnızca derslerden mi ibarettir?

Yoksa görünmeyen ama her şeyi belirleyen bir ruhu, bir yönü, bir felsefesi mi vardır?

Çünkü eğitim dediğimiz şey, aslında bir tercih meselesidir.

Neyi önemli gördüğümüz, neyi merkeze aldığımız, nasıl bir insan hayal ettiğimiz…

Hepsi eğitimin ruhunu belirler.

Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli’nin öğretim programlarına baktığımızda bu ruhun açık bir şekilde tanımlandığını görüyoruz. Bu model, köklerini adalet, hikmet, merhamet, iyilik, doğruluk, çalışkanlık, faydalı olmak ve güzellik gibi değerler üzerinde yükselen köklü bir medeniyet mirasından alır.

Bu sadece bir geçmiş vurgusu değildir.

Aynı zamanda geleceğe dair bir istikamettir.

Çünkü bir toplum ancak kendi değerleri üzerinde yükseleceğini bilirse sağlam bir gelecek kurabilir.

Bu anlayışa göre eğitim, yalnızca bilgi kazandıran bir süreç değildir. Aynı zamanda şahsiyet inşa eden bir yolculuktur. Türk eğitim sistemi bu noktada bütün ideolojilerin ötesinde, milli bir şahsiyetin oluşumuna katkı sağlamayı ve milli bilince sahip bireylerden oluşan bir toplum oluşturmayı hedefler.

Peki nasıl bir birey?

Sadece başarılı olan mı?

Yoksa doğruyu seçebilen mi?

Maarif Modeli’nin verdiği cevap nettir:

Ahlaklı, erdemli, sorumluluk sahibi ve iyi olanı tercih eden birey.

Yani yalnızca bilen değil; bildiğini doğru, faydalı ve güzel olan için kullanan bir insan.

Bu hedefin bir diğer boyutu da düşünme becerileridir. Eğitim sistemi; eleştirel düşünen, problem çözebilen, karar verebilen, sorumluluk alan bireyler yetiştirmeyi esas alır. Çünkü bilgi, ancak düşünceyle derinleşir ve anlam kazanır.

Ama burada önemli bir fark var.

Amaç yalnızca mevcut dünyaya uyum sağlayan bireyler yetiştirmek değildir.

Amaç, aynı zamanda medeniyet kuran ve geliştiren nesiller yetiştirmektir.

Yani edilgen değil, etkin bireyler.

Bu yaklaşımın merkezinde üç temel kavram yer alır.

Aklıselim, kalbiselim ve zevkiselim.

Aklıselim; doğru ve dengeli düşünebilen aklı,

Kalbiselim; merhametli ve vicdanlı bir kalbi,

Zevkiselim ise estetik anlayışı ve inceliği ifade eder.

Bu üç unsur bir araya geldiğinde ortaya sadece bilgili değil; aynı zamanda dengeli, duyarlı ve zarif bir insan çıkar.

Türkiye Yüzyılı Maarif Modeli de eğitim sürecini bu denge üzerine kurar.

Madde ile manayı, akıl ile duyguyu, nefis ile vicdanı, birey ile toplumu ve zaman ile mekânı birlikte düşünür.

Çünkü eğitim yalnızca öğretmek değildir.

Denge kurmaktır.

Yön vermektir.

İnsan yetiştirmektir.

Bir sonraki yazımızda görüşmek üzere…

Ve unutmadan!

Değer davranışa dönüşmediğinde eğitim eksik kalır.

Sevgiyle kalın!