Başta ücretleri olmak üzere sosyal haklarını alamadıkları gerekçesiyle 180 gün boyunca eylem yapan Doruk Maden işçilerinin Eskişehir’den Ankara’ya yürüdükleri, 9 gün boyunca açlık grevi yaptıkları, Soma’da toprağa verilen 301 madencinin unutulmadığı, asgari ücretin 28 bin 102 Lira olarak uygulandığı, tekstil sektöründe binlerce işçinin işini kaybettiği, enflasyon karşısında satın alma gücü her gün biraz daha eridiği için yiyeceğini kilogram yerine gramla almaya başlayan binlerce kişinin olduğu, elektrik-su-doğalgaz-cep telefonu ve apartman aidatlarını öderken bile zorlanan, çocuklarına okul harçlığı dahi veremeyen, kirasını ödeyemediği için evnden atılan, ‘pazarlarda yük taşıyan 80 yaşındaki dedelerin gözyaşlarına boğulduğu, evde ördüğü sabun bezlerini çarşı-pazar dolaşarak satmaya çalışan 85 yaşındaki nenelerimizin yaşam savaşı verdiği güzel ülkem...

‘Zengin kaynakların fakir bekçileri....!

3 gün sonra bayramınız var haberiniz olsun... İçinizi dökün, sesinizi duyurun...

***

Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu (DİSK), Kamu Emekçileri Sendikaları Konfederasyonu (KESK), Türk Mühendis ve Mimar Odaları Birliği (TMMOB) ile Türk Tabipler Birliği (TTB) Bursa bileşenleri, halkı ‘1 Mayıs Birlik, Mücadele ve Dayanışma Günü’ne davet ettiler. Şehreküstü Meydanı’nda 25 Nisan Cumartesi günü yapılan basın açıklamasını, DİSK Marmara Bölge Temsilcisi Gökhan Aydın okudu.

Açıklama özetle şöyle; “Biz işçiler, kamu emekçileri, mühendisler, mimarlar, hekimler, emekliler, gençler, kadınlar; biz bu ülkenin tüm değerlerini ve güzelliklerini üretenler olarak yine tarihsel bir kavşakta 1 Mayıs’a yürüyoruz.

İşçi sınıfının uluslararası birlik, mücadele ve dayanışma gününde emeğimizin hakkı için; gelirde, vergide, ülkede adalet için; yurtta ve dünyada barış için; gerçek bir demokrasi için 1 Mayıs meydanlarında birleşmeye ve bu düzeni değiştirmeye çağırıyoruz.

Bu düzene itirazımız var!

Çünkü biz çalışıyoruz, biz üretiyoruz; ancak emeğimizin karşılığını alamıyoruz. Ücretlerimiz enflasyon karşısında her geçen gün eriyor, alım gücümüz hızla düşüyor. Daha uzun saatler boyunca, daha düşük ücretlerle ve daha güvencesiz koşullarda çalışmaya zorlanıyoruz. Biz yoksullaşırken; bankalar, şirketler ve holdingler kâr rekorları kırmaya devam ediyor.

Bu düzende vergide adalet yok; işçiler patronlarından fazla vergi veriyor. Devletin hazinesinin büyük bir bölümü, yoksul ile zenginin aynı oranda ödediği dolaylı vergilerle dolduruluyor.

Bu düzende bizden alınan vergiler de bizim için harcanmıyor; kaynaklar halkın refahı için kullanılmıyor.

Bu düzen, umudu kalmayan gençlere yurt dışına çıkmak dışında bir hayal bırakmıyor.

Bu düzende yaşamın her alanında eşitsizlikle ve şiddetle karşı karşıya kalan kadınlar güvencesiz bırakılıyor.

Bu düzende emeklilere saygı yok, insanca yaşam hakkı yok.

Bu düzende doğa talan ediliyor, kentler rant uğruna yok ediliyor; deprem bölgelerindeki. zeytinliklerimiz, meralarımız dahi sermayeye peşkeş çekiliyor. Depremlerde on binlerce insanımızın yaşamını yitirmesine yol açan rantçı politikalar olduğu gibi devam ediyor.

Oysa bir avuç ayrıcalıklı kesimin çıkarları değil, halkın ihtiyaçları esas alındığında; gelirde ve vergide adalet sağlandığında, bu ülkenin kaynakları hepimizi insanca yaşatmaya yeter.

Biliyoruz ki, bizim ürettiğimiz ve bizden çalınan değerler; rantçılara, faizcilere, sermayeye ve savaş harcamalarına gidiyor. Eğitimden sağlığa, barınmadan ulaşıma en temel haklarımız piyasalaştırılıyor; okullarda çocuklarımıza bir öğle yemeği bile çok görülüyor.

Ürettiğimiz değerlerin bölüşümünde artan adaletsizliğe karşı halkın tepkileri ise “siyasallaşmış yargı” ile bastırılıyor. Sendikacılar, belediye başkanları, siyasetçiler, gazeteciler, gençler, kadınlar; itiraz eden kim varsa hapishanelere dolduruluyor. Yargı talimatla “dağıtılıyor”; adalet yerini keyfiliğe bırakıyor. Sendikalaşma ve grev hakkı gasp ediliyor. “Toplu Satış” sözleşmeleriyle kamu emekçileri ve emekliler yoksulluğa ve sefalete mahküm ediliyor. KHK’larla hukuksuzca ihraç edilen on binlerce kamu emekçisi, aradan geçen on yıla rağmen hala görevlerine iade edilmiyor.

Bu düzende demokrasi yok; bu düzende muhalefete ve itiraza yer yok. Ne kadar ücretle, ne koşullarda çalışacağımıza; ne yiyeceğimize, ne içeceğimize, ne giyeceğimize, ne düşüneceğimize, neye inanacağımıza karar verme hakkını kendinde görenler, son olarak seçimlerde karşısına çıkacak adayları seçmeye kalkacak kadar pervasızlaşıyor. Kimi seçeceğimizi bile belirlemeye kalkan bu düzen, yaşamımızın her alanına “kayyum” atamaya kalkıyor.

Bizlere hak, hukuk, adalet, demokrasi vadedemeyen düzen; yıllarca bizi bölerek, parçalayarak, ayrımcılıkları körükleyerek ayakta kaldı. Kürt sorununda demokrasiye, diyaloga, barışa dayalı çözüm yerine çatışmaya, ayrımcılığa ve şovenizme dayalı politikalar hayata geçirildi. Barış ve demokratik toplum çağrısı çerçevesinde yürütülen sürece rağmen iktidar bırakalım adım atmayı siyasal operasyonları tüm muhalefet çevrelerini de kapsayacak şekilde daha da artırdı. Günü geldi, laikliği hedef alarak inançlar üzerinden de bizleri bölmeye çalıştı.

Bu nedenle barış ve kardeşlik; en fazla biz işçilerin, emekçilerin, emeklilerin, kadınların, gençlerin ihtiyacıdır. Bizler her zaman barışı savunmaya, daha da önemlisi barışı birlikte inşa etmek için mücadele etmeye devam edeceğiz.”

NOT: Toplanma: 13.00 Osmangazi Meydanı.

Yürüyüş: 14.00 Darmstadt Caddesi

Saat 15.00’te Atatürk Stadyumu’nda (Eski Stadyum) basın açıklaması gerçekleştirilecek, ardından Ahmet Gültekin konseri yapılacak...

Dünya dediğimiz gezegen yaşamaya değer güzelliklerle dolu. Geriye tek bir şey kalıyor; İnsanın evrimini tamamlaması... Bunun yolu da itiraz etmekten geçiyor...