Bursa sanayisinde ‘BOSCH’ depremi

Türkiye’nin otomotiv ve sanayi kalbi Bursa, bugünlerde Bosch fabrikalarından yükselen “tenkisat” sesleriyle çalkalanıyor. Bir yanda küresel daralma senaryoları, diğer yanda ise aylardır süregelen sistematik bir mobbing ve belirsizlik sarmalı… Binlerce çalışan 1 Mayıs Emek ve Dayanışma Günü’ne “bayram” değil, “kapı dışı edilme” korkusuyla giriyor.

Beyaz yakadan yönetime, kimse güvende değil

Gelen bilgiler, Bosch’un bu hamlesinin sadece bir kadro daraltması olmadığını, şirketin yapısal bir kabuk değişimine gittiğini gösteriyor. 2027 yılına kadar yayılması planlanan süreçte, 1400 kişilik tasfiye listesi oluşturulduğu belirtiliyor. Dikkat çeken en kritik nokta ise, 250 beyaz yakalı ile 30 üst düzey yöneticinin de bu kapsamda yer alması. Bu durum, fabrikadaki huzursuzluğun hiyerarşi tanımaksızın tüm birimlere yayıldığını ortaya koyuyor.

Sipariş mi yok, yoksa işçi mi fazla?

2024 finansal yılına baktığımızda, Bosch Türkiye, Euro bazında toplam net satışlarda yüzde 25, yurt içi satışlarda ise yüzde 26 oranında büyüme yakalayarak 5,5 milyar Euro ciro elde etti. Bu rakamlar, şirketin Türkiye’deki pazar payını korumakla kalmayıp ciddi bir karlılık artışı sağladığını gösterirken, yönetimin “üretimde daralma” gerekçesiyle aldığı işten çıkarma kararı soru işaretlerine neden oluyor.

Mobbing ve ‘yok sayma’ dönemi

Aylardır süren bu sancılı süreç, çalışanlar üzerinde ağır bir psikolojik baskı oluşturmuş durumda. “Sıra kimde?” tedirginliği, çalışanların sadece ekonomik değil, ruhsal olarak da yıpranmasına neden oluyor.

1 Mayıs sessizliği... Sendikalar sınıfta mı kaldı?

1 Mayıs… İşçinin, emeğin ve hak arayışının günü. Ancak Bosch işçisi için bu yıl 1 Mayıs, bir dayanışma gününden ziyade bir “terk edilmişlik” hissiyle geçiyor. İşçiler, üyesi oldukları Türk Metal Sendikası’nın bu süreçteki tavrını sert sözlerle eleştiriyor.

Hukuki mücadele kapıda

İşten çıkarılan ya da çıkarılması planlanan personelin en büyük endişesi ise kazanılmış haklarını tam olarak alamamak. Haklarını alamadığını belirten çalışanların dava sürecine yöneldiği, tazminat hesaplamalarından kıdem haklarına kadar pek çok noktada sorun yaşandığı ifade ediliyor. İşçilerin hukuki boşluklarla karşı karşıya kaldığı öne sürülüyor.

Bursa gibi yerel hafızası güçlü bir şehirde, Bosch gibi dev bir markanın böylesine sancılı bir sürece girmesi yalnızca çalışanları değil, tüm kenti ilgilendirir. İş güvencesinin kağıt üzerinde kaldığı, sendikaların sessizliğe gömüldüğü bir düzende, çalışanın cebinde borç, kalbinde işsizlik korkusuyla yaşaması, sanayi kenti Bursa adına ciddi sınavlardan biridir.